Marleen De Jonckheere - Het verhaal van Eva
31 hulpverleners verder en nog steeds slachtoffer van geweld. Het verhaal van Eva, een tienermoeder, op de vlucht voor agressie, op zoek naar een eigen warm nest.
31 hulpverleners verder en nog steeds slachtoffer van geweld. Het verhaal van Eva, een tienermoeder, op de vlucht voor agressie, op zoek naar een eigen warm nest.
beste,ik ben sabrina ben in
beste,ik ben sabrina ben in de stobbe voor de tweede keer geweest,ben juist weg van juni al,heb enorm veel respect voor wat te begeleiding doen hier,maar ga eerlijk zijn,begrijp heel de hulp hier niet echt,je wilt je beschermen tegenover je partner,verder werken aan je kinderen,en ondanks ik zo open en eerlijk was hebben ze mijn kindjes afgepakt waarom?door het financiele en door ik enorm onder druk stond,sorry maar wat er allemaal nu in de stobbe afspeeld vindt ik geen hulp voor mensen,die hulp willen mensen zitten dieper in de put dan ze ervoor zaten,ben de 24juni moeten doorgaan ze konden mij ni langer houden,vanwege de REGELS hier,maar wordt er ook is naar de mens gezien in plaats van naar de regels,ben helemaal niet akkoord met te werking hier,stond gewoon weg op straat zonder appartementje of iets,ze houden dan geen rekening dat alles enorm duur geworden is krijg je de druk dat je iets moet hebben voor die datum,is enorm hoog hier,kom geregeld nog bij mensen bij de langdurige verblijf maar wat ik dare allemaal hoor,mensen zeggen zelf de hulp die we nodig hebben geven ze hier niet,ze zijn soms te negatief ingesteld,heb je het financieel moeilijk ja tijd voor u kindjes f te pakken,ben serieus depressief geweest hier,dat ze me zover kregen dat ik het niet meer aankon,terwijl ik zo verder wou werken aan mijn kids,onder tussen was ik bij mijn vader in getrokken, omdat ik op straat stond maar ze wisten dat ik ginder niet goed zat,omdat mijn vader alcohol verslaafd is,ben er een maand geweest daarna heeft hij met zijn zatte botten mij snachts uit mijn bed gezet en op straat gezet,nu moet ik overal en nergens bij vrienden logeren,wat een werking eerlijk,ik heb mijn vertrouwen in hun gestoken,nu mag jezelfs geen gesprek meer aangaan,éénmaal hier buiten hebben ze geen zaken meer met je,terwijl ik hier met één iemand goed kon praten,hebben ze het laatste van het laatste van mij kapot gemaakt,mijn dochtertje is hier geboren onder tussen geplaatst,dat zelfs onthaalmoeder zegt wat een werking in plaats van je te helpen met je dochtertje,met u bezorgdheid naar haar toe nee plaatsen ze hier,en geloof me ik zie soms gezinnen waar ik van denkt ale die mag dan vertrekken met haar gezin,snap de werking hier niet,heb onder tussen appartementje waar ik binnenkort inkan,maar ga je al zeggen heb, wel al stappen genomen,en ben nu bezig met handtekeningen te verzamelen,want vindt die regels dare in de stobbe niet meer normaal sorry,niks privacy nimeer,je kunt niks vertrouwelijk zeggen,ze pakken alles af wat ze konden toch bij mij,ik ben iemand die er heel lang over doe om open te komen en te vertrouwen,elke mens is anders,en die regels dare helpt niemand vooruit,zie meer mensen wantrouwig worden naar de begeleiding toe,stressen dat ze bang zijn iets verkeerd te doen,dat kan echt niet maar we worden echt niet gehoord,door niemand ni,behalve marleen van de langdurige behandeling,dat is een begeleidster die weet hoe ze met wie moet omgaan,en is niet bang haar gevoelens te tonen,en heel open spreekt,en zelfs mag ik er nog niet meer met praten,ze komen zelfs hier handen te kort,ze kunnen zelfs niet meer volgen,ik ga er werk van maken,ik vindt dat de regels dare niet kunnen,ben nog nooit zo depressief geweest in mijn leven,mijn ex partner liet hier agressie zien,nemen ze niet serieus hier,want uiteindelijk merk je dat je er alleen voor staat en ze je ni helpen,voor de tweede maal,,ben heel hard teleurgesteld spijtig genoeg,ze hebben goeie kanten maar zoals ik zeg die regels en de einddatum dat ze soms opleggen,is een mens niet met geholpen,max 6maand dat is zo voorbij,vanaf ik alle handtekeningen hebben stap ik met de ombudsvrouw naar de rechter, ik ben onterecht behandeld hier mijn kinderen kregen alles,wou er met verder gaan,de moment zelfs dat ik hier binnen kwam hebben ze gezegt sabrina als je komt moet je kind onder de jeudgrechtbank anders wouden ze mij ni helpen,en wat heeft dat terweer gebracht niks,en dat allemaal voor mijne ex partner,hij krijgt de kinderen elk weekend bijna smoort bij mijn kids,wat moet ik er nu ni van denken,en de begeleiding kan vanalles zeggen he,,maar we vinden wel dat mensen hier mogen gehoord worden als er een probleem is,,heb zelfs els de cordinator van hier gesproken,je wordt niet gehoord ze draaien dan alles rond de regels hier,ik zie veel mensen en kennen die niet echt goed geholpen worden en terwijl ze dan zo hard hun best willen doen,moet je gewoon terug opnieuw beginnen,met vriendelijke groeten
Dit kon bijna even goed mijn
Dit kon bijna even goed mijn eigen verhaal zijn!
Ik ben nu +40 en werk nu zelf in de hulpverlening. Ik zorgde met mijn eigen mogelijkheden die ik toen bezat, zelf voor mijn kinderen die nu reeds volwassen zijn. Nu 25 jaar later besef ik dat ik diegene ben die ons heeft gered. Niet de hulpverlening die me toen te jong vond!
Het is niet omdat je uit een gezin komt dat telkens op het randje overleefd dat jij sowieso ook verloren bent!
Slechte relaties, door afwezigheid van een goed voorbeeld, is slechts één factor. Je kiest voor datgene dat je kent en herkend, de rest is vreemd en nog gevaarlijker! Ik koos op een bepaald ogenblik voor mezelf en mijn kinderen.
Nieuwe reactie inzenden