Verhalen over falende hulpverlening
Als de mist opklaart kan Betty weer vooruit met haar gezin.
In de greep van gezinsgeweld en onderdrukking, vertroebelt je kijk.
Met zware gevolgen voor moeder en kinderen.
Het meest frappante bij geweld binnen het gezin is dat slachtoffers wel altijd een excuus vinden om toch maar niet te moeten zeggen dat ze mishandeld worden.
Lisette wint aan zelfvertrouwen en is voor de eerste keer in haar leven niet gestoten op ongeloof.
Angst verlamde Lisette, vernedering was dagelijkse kost, hoe kon ze hier in godsnaam uitgeraken? En wat met haar dochter?
Het dilemma van burgerlijke verantwoordelijkheid
Tom vraagt zich af of zijn actie serieus genomen wordt.
Ik was wanhopig en vreselijk verdrietig
Wat een maagverkleining al niet aan het licht kan brengen.
Focus op de vrouw, negatie van het kind.
Geldt het excuus we hebben hem nooit echt zien slaan, ook voor jou als uitvlucht om kindermishandeling een kans te blijven geven?
31 hulpverleners verder en nog steeds slachtoffer van geweld. Het verhaal van Eva, een tienermoeder, op de vlucht voor agressie, op zoek naar een eigen warm nest.